Dagboek van een Thailandganger (deel 54) - Het antwoord dat Ploy niet kreeg

In dit artikel:

De Vlaamse vriend van de verteller krijgt van een cardioloog te horen dat hij door een hartafwijking hartfalen heeft. Zijn hart pompt steeds minder goed, wat zijn vermoeidheid en benauwdheid verklaart. Hij besluit zich in Thailand te laten behandelen, omdat zijn cardioloog en ziekenhuis zijn voorgeschiedenis kennen. Na de eerste behandeling en controles wil hij bepalen of hij in Thailand blijft of naar zijn familie in België terugkeert. De verteller belooft hem naar het ziekenhuis te brengen, maar zijn vriend vraagt hem niet voortdurend bezorgd te controleren. Zijn toestand maakt wel duidelijk dat tijd mogelijk schaarser is dan gedacht.

Die opmerking brengt de verteller aan het twijfelen over zijn relatie met Ploy. Zij heeft inmiddels gedaan wat hij van haar verlangde: ze heeft haar schulden aangepakt, Krit benaderd over een eerste terugbetaling en afspraken gemaakt over de scheiding. Zelf heeft de verteller intussen vooral uitgesteld om te beslissen of hij echt met haar verder wil.

Tijdens een lunch bij Dongtan Beach biedt hij Ploy zijn excuses aan. Hij erkent dat hij haar onder druk heeft gezet en haar het gevoel gaf dat ze zich eerst moest bewijzen, terwijl het echte probleem bij hem lag. Ploy vertelt dat ze na hun eerdere gesprek nauwelijks heeft geslapen en meteen actie ondernam, mede omdat ze dacht dat hij daarna voor haar zou kiezen. Ze vindt het oneerlijk dat zij haar huwelijk, familieruzies en schulden moest aanpakken, terwijl hij zichzelf onbeperkt tijd gunde.

De verteller zegt dat zijn gevoelens niet zijn verdwenen en dat hij bang is haar kwijt te raken, maar hij kan haar nog steeds geen duidelijke keuze beloven. Wanneer Ploy vraagt of zijn excuses bedoeld zijn om opnieuw te beginnen of alleen om zijn schuldgevoel te verminderen, antwoordt hij dat hij het niet weet. Ploy besluit de scheiding en schuldkwestie voort te zetten, maar niet langer voor hem. Ze wil geen gesprekken meer waarin hij haar hoop geeft en vervolgens opnieuw om geduld vraagt. Zijn excuses worden aanvaard, maar ze vertrekt opnieuw zonder de zekerheid waarop ze had gehoopt.

De komende dagen richt de verteller zich op de ziekenhuisafspraak van zijn vriend en op de komst van zijn Vlaamse vriend Bram, die over zes dagen arriveert. Bram staat bekend om zijn onvoorspelbare avonden en biedt de verteller een welkome afleiding van zijn ingewikkelde keuzes.

Bij het condo helpt de verteller intussen May met een probleem rond haar elektriciteitsrekening. Haar woning is eigendom van een Australiër, die ze eerst een vriend en daarna haar voormalige partner noemt. Hij betaalt nog bepaalde kosten en kan onverwacht terugkeren naar Thailand. May toont zich bovendien snel geïnteresseerd in de woning en het privéleven van de verteller. Ondanks deze duidelijke waarschuwingssignalen stemt hij ermee in de volgende ochtend met haar koffie te drinken.

Zo staan er meerdere ontwikkelingen voor de deur: de behandeling van zijn vriend over twee dagen, Brams aankomst, het tijdelijke zwijgen van Ploy en een mogelijk ingewikkelde ontmoeting met May. De verteller zet zijn wekker vroeg, al vermoedt hij dat de koffie geen gewone afspraak zal worden.