'De inburgering van vrouw Oy'

In dit artikel:

De schrijver blikt humoristisch terug op de ervaringen van zijn Thaise vrouw Oy, die in de jaren negentig naar Nederland kwam. Haar eerste kennismaking met het land bestond onder meer uit grote verbazing over schapen en een komische misinterpretatie van verkiezingsposters als lessen over de Nederlandse ‘verziekening’. Haar Isaan-achtergrond blijft zichtbaar in haar voortdurende zoektocht naar eten: tijdens fiets- en autoritten stopt ze bij aardappelvelden, uienoogsten en zelfs bermhooi om eetbare vondsten mee naar huis te nemen.

Uit eten gaan verloopt al even eigenzinnig. Nederlandse gerechten vindt Oy saai, terwijl ze Aziatische maaltijden steevast met de heetste pepers en haar eigen, extreem scherpe chilipasta aanvult. Daarmee weet ze regelmatig koks en tafelgenoten te verbijsteren. Autorijden is gelukkig geen probleem, want Oy heeft geen rijbewijs. Een poging van de schrijver om haar in Thailand brommer te leren rijden liep na twintig angstige minuten uit op een bijna-botsing met doelpalen en een zwaar geschrokken instructeur. Sindsdien mag ze alleen nog fietsen, een boodschappenkarretje duwen of een rolkoffer trekken.

Hoewel haar Nederlands beperkt is, weet Oy zich uitstekend te redden. Ze vraagt zonder schroom de weg en vindt in steden als Rotterdam beter haar weg dan haar in Nederland geboren echtgenoot. De schrijver concludeert dat ze misschien nooit een echte Nederlander zal worden, maar hoopt zelf ooit in Thailand net zo ver te kunnen inburgeren als zij hier is gekomen.