'Gestoofde striae'; uit het leven van een farang in Thailand.

In dit artikel:

Klaas ontmoet Noi in een bar-restaurant in Nongkhai, waar zij werkt nadat ze uit een dorp in Chiang Rai naar de stad is gekomen. Ze trouwen en gaan wonen in een zeer klein, goedkoop huisje. Wanneer Noi zwanger raakt, kunnen ze zich geen medische zorg veroorloven. Daarom komt Noi’s moeder naar Nongkhai om de bevalling thuis te begeleiden. Na de geboorte van hun dochter legt zij een traditioneel kraamritueel op: Noi moet een maand op een verhoogd bed slapen, terwijl onder het bed een houtskoolbrander bladeren verhit. De dampen zouden de huid van de moeder herstellen en striae tegengaan.

Noi verzet zich niet, mede uit respect voor haar moeder en uit angst voor boze geesten die de baby zouden kunnen afpakken. Moeder en kind lijken tevreden, maar Klaas ervaart de situatie als ondraaglijk. Hij mag zijn vrouw nauwelijks aanraken, kan door de rook nergens in huis normaal verblijven en slaapt slecht door het voortdurende huilen van de baby. Omdat het huis klein is en geen airconditioning heeft, loopt zijn frustratie verder op. Hij zoekt zijn toevlucht in de kroeg en gaat dagelijks zwaar drinken. Uiteindelijk eindigt het huwelijk in een scheiding. De auteur gebruikt het verhaal als waarschuwing aan andere buitenlandse echtgenoten om zich goed te verdiepen in lokale gebruiken rond zwangerschap en kraamzorg.