Lucht happen buiten de Nanny State...

In dit artikel:

In dit opiniestuk, dat eerder in 2011 verscheen, wordt Thailand gepresenteerd als een prettig land om te wonen vanwege de beperkte overheidsbemoeienis met het dagelijks leven. De schrijver noemt als voorbeelden dat kinderen er relatief zelfstandig boodschappen kunnen doen, verkeersregels minder strikt worden gehandhaafd, straatverkopers weinig bureaucratische barrières ervaren en mensen eenvoudiger een huis of eetgelegenheid kunnen beginnen. Ook ontbreken volgens de auteur veel waarschuwingen en veiligheidsvoorschriften die in westerse landen gebruikelijk zijn.

Daartegenover plaatst de schrijver Nederland, waar een overvloed aan regels, verboden en vergunningen burgers volgens hem behandelt alsof ze niet zelf kunnen nadenken. Die betutteling zou leiden tot frustratie en een gevoel van minachting door de overheid. Hoewel regels vaak worden verdedigd als bescherming van het algemeen belang, vraagt de auteur zich af of die bescherming niet doorschiet. De overheid zou zich volgens hem beter kunnen richten op armoedebestrijding en milieuproblemen, en minder op gedetailleerde voorschriften voor het dagelijks leven. De tekst heeft een uitgesproken, satirische toon en benoemt nauwelijks de mogelijke veiligheids- en gezondheidsrisico’s van de beschreven vrijheid.