Na de overstroming dreigt een stille infectie door modderwater

In dit artikel:

Na zware regenval en overstromingen in Thailand neemt het risico op leptospirose, ook wel rattenziekte genoemd, toe. De bacterie Leptospira verspreidt zich via urine van besmette dieren, zoals ratten, honden, varkens en runderen. Die urine kan in modder, regenwater, rioolwater en stilstaand water terechtkomen. Mensen raken meestal besmet wanneer de bacterie via wondjes, schaafplekken of de slijmvliezen van ogen, neus en mond het lichaam binnendringt.

Het risico is vooral groot bij langdurig contact met mogelijk vervuild overstromingswater, bijvoorbeeld tijdens lopen door ondergelopen straten of het opruimen van modder, afval en rioolwater. Blootstelling zonder laarzen of handschoenen, open wondjes en zwemmen in vervuild oppervlaktewater vergroten de kans op besmetting. Het warme, vochtige klimaat en het regenseizoen maken Thailand extra vatbaar voor verspreiding.

De eerste klachten ontstaan meestal na 2 tot 30 dagen en lijken vaak op griep. Koorts, hoofdpijn, koude rillingen en opvallende spierpijn, vooral in de kuiten of onderrug, komen geregeld voor. In ernstige gevallen kunnen de nieren, lever, longen of hersenvliezen worden aangetast. Geelzucht, weinig urine, benauwdheid, bloedingen, sufheid of een snelle verslechtering zijn alarmsignalen waarvoor direct medische hulp nodig is. Zonder behandeling kan de ziekte levensbedreigend worden.

Wie na contact met overstromingswater ziek wordt, moet een arts nadrukkelijk over die blootstelling vertellen. Dat kan helpen om sneller aan leptospirose te denken en zo nodig tijdig antibiotica te starten. Zelf preventief antibiotica gebruiken wordt afgeraden; alleen een arts kan in uitzonderlijke situaties besluiten tot preventieve behandeling.

Het risico is te beperken door waterdichte laarzen en handschoenen te dragen, wondjes af te dekken, contact met vervuild water zo veel mogelijk te vermijden en de huid daarna met schoon water en zeep te wassen. Ook mag mogelijk besmet water niet worden gebruikt om te drinken, koken of tanden te poetsen. Omdat klachten pas weken later kunnen ontstaan, is het belangrijk de blootstelling te onthouden en die bij ziekte te melden.