PQQ en IPQ laten veelbelovende effecten op gezond ouder worden zien

In dit artikel:

Onderzoekers testten de vitamineachtige stoffen pyrroloquinoline quinone (PQQ) en imidazopyrroloquinoline (IPQ) bij mannelijke SAMP8-muizen, een muizenstam die genetisch versneld veroudert. De dieren kregen via hun voeding 0,02 procent PQQ, 0,02 procent IPQ of alleen het basisdieet. Sommige muizen werden vrijwel hun hele leven behandeld, terwijl andere pas op middelbare leeftijd met de stoffen begonnen.

Bij langdurige toediening lag de overleving op het 75e percentiel bij PQQ 73 procent en bij IPQ 36 procent hoger dan bij de controlegroep. Ook traden uiterlijke tekenen van veroudering later op. Daarnaast bleven de spierkracht en spierfunctie langer behouden. Opvallend was dat beide stoffen ook effect hadden wanneer de behandeling pas halverwege het leven begon; een deel van de achteruitgang in spierfunctie werd toen gecompenseerd en verbeterde soms zelfs.

IPQ had bovendien een gunstig effect op de vetstofwisseling. De muizen hadden minder vetophoping in de lever en het vetweefsel, een effect dat bij PQQ niet duidelijk werd gezien. Mogelijk hangen de resultaten samen met de invloed van beide stoffen op cellen, zenuwweefsel en mitochondriën, de energiecentrales van cellen.

De bevindingen zijn veelbelovend voor onderzoek naar gezond ouder worden, maar kunnen nog niet naar mensen worden vertaald. De muizen verouderden sneller dan normaal en er is nog geen bewijs dat PQQ of IPQ bij mensen dezelfde effecten heeft. Klinisch onderzoek is daarom nodig voordat de stoffen als middel tegen veroudering kunnen worden beschouwd.