Zilvervliesrijst bevat meer arseen dan witte rijst

In dit artikel:

Arseen komt van nature voor in bodem en grondwater, maar rijst neemt relatief veel anorganisch arseen op omdat het onder water groeit. Deze giftige variant kan bij langdurige, hoge blootstelling het risico op huid-, blaas- en longkanker verhogen. Het gaat dus vooral om de opeenstapeling van jarenlang dagelijks rijst eten, niet om één maaltijd.

Zilvervliesrijst is daarbij niet de veiligste keuze. Arseen hoopt zich op in de zemellaag, die bij witte rijst wordt verwijderd. Onderzoek van Chulalongkorn University vond ongeveer 0,07 milligram anorganisch arseen per kilo in witte en witte jasmijnrijst, tegenover 0,12 tot 0,13 milligram in zilvervliesrijst. Bruine rijst bevat wel meer vezels en vitamines.

Rijst wassen vermindert de hoeveelheid arseen slechts beperkt, met ongeveer 10 procent. Koken in ruim, schoon water en dat water daarna afgieten kan volgens studies 40 tot 60 procent verwijderen. Koken met precies genoeg water werkt nauwelijks. Dat advies geldt alleen als het kookwater schoon is: putwater in voormalige mijnbouwgebieden, zoals Ron Phibun in Nakhon Si Thammarat, kan juist veel arseen bevatten. Stedelijk leidingwater en flessenwater zijn doorgaans geschikt.

Omdat Thaise inwoners vaak twee of drie keer per dag rijst eten, ligt hun blootstelling mogelijk hoger dan de Europese aannames waarop voedingsadviezen zijn gebaseerd. Afwisselen met noedels, brood of aardappelen en koken met schoon water zijn daarom verstandige maatregelen. Actuele metingen van rijst in Thaise winkels zijn echter schaars; veel beschikbare cijfers dateren uit 2012 tot 2017.